Monday, January 23, 2006

Bla, bla, bla...

Μ αρέσει όταν δεν καταλαβαίνω τον λογικό ειρμό ενός κειμένου ή μιας ομιλίας. Με κάνει ν αναρωτιέμαι αν είμαι βλάκας ή είναι βλάκας. Αν κινούμαι στη σφαίρα της ιδιωτείας ή αν κινείται στην σφαίρα της ιδιωτείας. Αν υπάρχουν τόσο ψηλότερα από το δικό μου επίπεδα σκέψης ή αν βρίσκομαι μπροστά στο φαινόμενο της "εγκεφαλικής φούσκας" κοινώς τσιχλόφουσκας στο κρανίο... Μ αρέσει όταν δεν μπορώ να αναλύσω και ν ανασυνθέσω ένα συλλογισμό, όταν δεν μπορώ να βάλω καν σε τάξη κύριες και παρενθετικές προτάσεις, όταν οι λέξεις γλυστράνε σαν χέλια απ το μυαλό μου και σπαζοκεφαλιάζω για να καταπιώ το νόημα τους. Εχουν νόημα ή δεν έχουν; Φυσικά κι έχουν μόνο που δεν μπορώ να το κατανοήσω εγώ. Μου φαίνονται σαν τα παραληρήματα των ψυχωσικών : Κάτι λένε, αλλά άντε να το αποκρυπτογραφήσεις και να το φέρεις στον δικό σου κώδικα. Ορισμένες φορές ειδικά όταν ακούω μια ομιλία πάνω από 10λεπτά, μπορώ να "θολώσω" τόσο πολύ την ακοή μου ώστε ο ήχος να είναι σαν βόμβος, σαν αυτό το bla,bla, bla... που χρησιμοποιούμε απαξιωτικά όταν θέλουμε να καταδείξουμε το ανούσιο του λόγου.... Λοιπόν για να μην μακρυγορώ μάλλον θα μείνω στα blogs περισσότερο απ ότι πίστευα. Υπάρχουν κείμενα που με κάνουν να "κολλάω" κανά τέταρτο έτσι για πλάκα!

1 Comments:

Blogger Marialena said...

Καλημέρα! Καλό το δημοσίευμά σου, αναρωτιέμαι και γω ώρες ώρες προς τι τόσο επιστημοσύνη σε κάποια θέματα απλά, αλλά είναι μόνον η άποψή μου. Αλοίμονο, εσύ ως άνδρας αν δεν γλυκοκοίταγες τη μαμά του Έρωτα, την Αφρούλα! Ποιόν θα κοίταγες, τον Δία? :-}

4:12 AM  

Post a Comment

<< Home