Wednesday, February 01, 2006

ΔΥΟ ΖΩΕΣ

Η μία χάθηκε κάπου στα σκατά, χωμένη ως το λαιμό σε νευρωσικές αποδοχές και ψευτοεπαναστατικές αρνήσεις. Με γκέμια, επιστοματίδα και σπιρούνια στα πλευρά την είχα δει ελεύθερο καθαρόαιμο... Ημίονος και πολύ μου ήταν... Οδηγώ στις τσίτες έναν κατάμαυρο κομπρέσορα που κι αυτός έχει όνομα, προσωπικότητα, είναι μηχάνημα γκόμενα, άντρας, παιδί, πάντως έμψυχο όπως το επιτάσσει η παλαβή μας παράδοση στ αυτοκίνητα . Κορίτσι, αποφασίσαμε, και την είπαμε Belle Star ...Την ώρα που βγάζω το ESP της λέω: Αν φύγεις στη στροφή πριγκιπέσα θα μας μαζεύουνε με το φτυάρι... Τι κόλημα κι αυτό με τα αμάξια από παιδί... Φυγή λέει με βεβαιότητα ο Ι.Μ... Το γρήγορο αυτοκίνητο είναι η τάση φυγής... Που να πάω;
Στην εθνική μέχρι τη Θήβα και πίσω ή στροφιλίκια στο Σούνιο; Το καθαρόαιμο! Αφού δεν μπορώ εγώ να τρέξω, ας τρέχουν οι ρόδες... Που να πάω; Τι έχεις λέει κάθε Κυριακή μεσημέρι που την βλέπω η μάνα μου; Ολα τάχεις, τι σου λείπει, τόση αχαριστία θα σε τιμωρήσει ο Θεός.... Με τιμωρεί γαμώτο μου, από τότε που κατάλαβα τι μου γίνεται... Η μισή ζωή κομμάτια κι η άλλη μισή να την ζηλεύεις... Αλλά δεν είναι δύο ζωές να είμαι μέσα στη δυστυχία ή μέσα στην ευτυχία σε γενικές γραμμές...Είναι μία. Πάνω στα γκρεμίδια υψώνεται η γκλαμουριά κι ανάποδα.... Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε βράδυ.... Σχιζοειδής παράνοια; Είπα μια μέρα στον Ι.Μ : Ζηλεύω όλους αυτούς τους χαμογελαστούς που πίνουν καφέ στην Κηφισιά ανάμεσα στα ψώνια του Σαββάτου, καλοντυμένοι, άνετοι, χαλαροί και κυρίως σίγουροι....Που το ξέρεις ; με ρώτησε. Τους βλέπω, είπα... Κι αυτοί βλέπουν εσένα. Τι νομίζεις ότι βλέπουν; Το είδωλο τους... Ετσι δείχνεις .... Κι ο μισός σου εαυτός, έτσι είναι...
Λάθος Ι.Μ όχι ο μισός μου εαυτός, η μισή μου ζωή ....
"Ανάπηρος δείξε τα χέρια σου κρίνε για να κριθείς" έγραψε ο Αναγνωστάκης δείχνοντας μου το δρόμο για την απελπισία πολλά χρόνια πριν... Τι σου λείπει; λέει η μάνα μου, τι σου λείπει λένε οι γνωστοί, όχι οι φίλοι οι φίλοι ξέρουν.....Εγώ μου λείπω γαμώτο και δεν μπορώ να με βρω πουθενά... Πολυτέλειες λέει ο αδελφός μου, το αστέρι της ζωής, ο mr Τέλειος που κοντρολάρει το δευτερόλεπτο και προγραμματίζει την αναπνοή του... Ηθελε να γίνει ψυχίατρος αλλά μόλις πέρασε το τρίμηνο είπε απλά: Δεν σκοπεύω να περάσω τη ζωή μου μέσα στην πίκρα και την απελπισία της ψυχιατρικής. Κι έγινε γυναικολόγος! Μωράκια μαμάδες μπαμπάδες σόγια μες την τρελή χαρά... Εγώ τι να γίνω ακριβώς στην μισή μου ζωή;Γιατί στην άλλη μισή είμαι για δέσιμο.... Ο.Κ το κούρασα πάλι και το χειρότερο; Εχω δουλειά, πολλή δουλειά....

3 Comments:

Blogger peterpann100 said...

Πρέπει να είσαι πολύ βλάκας ρε φιλαράκο, ή αχάριστος.
It is better to have lived and die young than to not have lived at all and die old.
Κάποιος σοφός το είπε οπότε διάλεξε εσύ που έχεις τη δυνατότητα να το κάνεις... Γιατί άλλοι δεν μπορούν να διαλέξουν και απλά πεθαίνουν! ΒΛΑΚΑ!!!

1:46 PM  
Blogger Menw ektos said...

Aν ψάξεις θα σε βρεις. Και θα γίνεις πάλι ολόκληρος.

9:13 AM  
Blogger orlando said...

@ peterpann 100
Αχάριστος και βλάκας..Σαν τη μάνα μου ακούγεσαι ρε φίλε. Μανούλααααα
blogάρεις στην ηλικία σου κρυφά απ το μπαμπά;

6:31 AM  

Post a Comment

<< Home