Saturday, February 11, 2006

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΩ

Δεν θα το ξανακάνω , δεν θα το ξανακάνω, δεν θα το ξανακάνω, δεν θα το ξανακάνω.... (ακολουθούν 95 επαναλήψεις μέχρι να συμπληρωθεί η χθεσινή τιμωρία μου λόγω ασεβούς συμπεριφοράς προς φιλέτο, επιβληθείσα δικαίως και με συνοπτικές διαδικασίες από τον Αθήναιο)
Δεν θα το ξανακάνω.... Δεν θα παρασυρθώ ξανά από blogοπαρέα όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι, για να μη συμβούν (ξανά) τα ακόλουθα: Κλήση από το τηλέφωνο του γραφείου, ώστε να μην έχουμε υποψίες για το πού σούρνομαι, στις 8,30μμ , στεναχωρημένη πλην αποφασιστική χροιά φωνής " Αγάπη μου δεν προλαβαίνω να έρθω να σε πάρω από το σπίτι" όπως είχαμε κανονίσει φυσικά " έχω μια μίνι σύσκεψη , ένα τεταρτάκι ακόμη" γιατί μ έχει συνεπάρει μια συνταγή για τοματίνια που τυπώνω κι έχει κολλήσει το γαμομηχάνημα "να βρεθούμε κατευθείαν στο Βαρούλκο για να μη στήσουμε και τα παιδιά" κοινώς τον κολλητό μου με τη γυναίκα του που λύσσαξε να βρεθούμε οι τέσσερις μας Παρασκευή κι όχι Σάββατο.
Σιωπή δυσφορίας από την άλλη πλευρά, αλλά το ξανασκέφτεται προφανώς κι απαντά με τεχνητά ανάλαφρη φωνή " Μα ναι εντάξει δεν υπάρχει πρόβλημα..." στιγμιαίος δισταγμός και έρχεται η ερώτηση παγίδα " να πάρω το αυτοκίνητο μου ή ταξί;" ερώτηση στην οποία κανείς ποτέ μην απαντήσει "αυτοκίνητο" διότι θα περάσει μαρτυρικό βράδι με μούτρα σπόντες υφάκι και λοιπές συμπεριφορές "θα σε πατήσω κάτω ..." οπότε αυτοματοποιημένα απαντώ με θιγμένο σχεδόν ύφος " Μα τι λες τώρα; Ταξί φυσικά" χτυπώντας τα πλήκτρα για να απαντήσω στον Αθήναιο...
Δεν θα το ξανακάνω.... Δεν θα ξεχάσω ποτέ να ρωτήσω τον κολλητό μου γιατί λυσσάει, όταν λυσσάει για κάτι. Διότι αν είχα το μυαλό να ρωτήσω, αντι να blogαρω σαν χαζόβιολο
δεν μπορεί, θα μου είχε πει ότι έχει επέτειο γάμου (!) εξ ου και ξανακουβαλήθηκε δεύτερη φορά μέσα σε 10 μέρες από τη Γενεύη που εργάζεται. Και πως για να αντέξει την χαρά της επετείου θέλει εμένα στο πλευρό του καθώς η Ντέπυ, η γυναίκα του, με βλέπει και βγάζει φλύκταινες για ευνόητους λόγους. Διότι αν μου το είχε πει, λέμε τώρα, δεν θα είχα παγώσει μαζί με την σαμπάνια την ώρα που καθόμουνα αργοπορημένα φυσικά στο τραπέζι, που δεν ήταν τελικά στο Βαρούλκο αλλά στο Piazza Mela, μια που εγώ δούλευα μέχρι αργά και ¨που να τρέχουμε τόσο μακριά, ας πάμε κάπου κοντά στα σπίτια μας "
Δεν θα το ξανακάνω.... Δεν θα παρασυρθώ σε ζουμερές, συνενοχικές και απολαυστικές blogοαναγνώσεις γαστριμαργικών, ευφυών posts, ώστε να σκάσω μούρη με χαμόγελο προσμονής για ένα "γιαμ γιαμ γιαμ" δείπνο όταν γνωρίζω καλά τι κάθεται απέναντι μου: Δεν πίνει, δεν καπνίζει , δεν τρώει, δεν έχει πάνω από ένα γραμμάριο λίπους πουθενά, ούτε εκεί που πρέπει δυστυχώς. Αντιθέτως, έχει κοιλιακούς, αποχυμωτή, διάδρομο, μαύρο ψωμί, δασκάλα γιόγκα, μούσλι και αερόσολες στα παπουτσάκια. Μου κάθησε το παπί στον οισοφάγο και το σουφλέ στον ουρανίσκο. Μέτραγε και μπουκιές και γουλιές ειδικά όταν ανοίξαμε (για την... επέτειο φυσικά) τη δεύτερη φιάλη "Αυλοτόπι" ένα καλό Cabernet Sauvignon 2003 του Τσέλεπου.
Δεν θα το ξανακάνω... Δεν θα πω ποτέ ξανά εκτός blog, πόσο έξυπνα μου φάνηκαν κάποια από τα εντός blog πρόσωπα, ιδέες, φάσεις, διάλογοι, σκηνικά, κείμενα, φωτό, συνθέσεις ατάκες. Δύο κόσμοι εντελώς χωριστοί για να μην έχουμε παρεξηγήσεις " Μα σοβαρέψου τι δουλειά έχεις εσύ μ αυτά" μου είπε με αμήχανο ύφος ο Αλέξης όταν του έλεγα γελώντας τι ωραίο κράξιμο μούριξε χθες η "Ελένη" στο blog του Αθήναιου ενώ η Ντέπυ τσίριξε εντελώς αθώα "Ελένη ποιά Ελένη;" διακόπτοντας απότομα την έξοχη περιγραφή του προ οκταετίας γάμου της, με τον μπαμπά της να την πηγαίνει στην εκκλησία και να της πατάει το νυφικό απο τη συγκίνηση που την ξεφορτωνόταν υποθέτω γιατί είχε κι άλλη μία να αποκαταστήσει
εξίσου σπουδαία καριερίστα, ξερόλα, θεά, με τσιριχτή φωνή και εμμονή στη μίξη αγγλικών Κολλεγίου με Γαλλικά της οδού Σίνα.
Ω ναι, θα το ξανακάνω.... Θα κατέβω ξανά την Κηφισίας μες το αλκοόλ, θα πάω τον θερμόαιμο ....Μαχάτμα Γκάντι σπιτάκι του άνευ ετέρου, θα ανέβω ξανά την Κηφισίας, θα πιω δυο σφηνάκια στο Εσκόμπα για να δέσει καλά η κατάσταση και ναι, θα περπατήσω τύφλα κανά τέταρτο με τους δύο μούργους που με περιμένουν κάθε βράδυ στην εξώπορτα
Το πρωϊ θα δω ότι πάρκαρα ανάμεσα στην ελιά και την κολώνα κοινώς αλλού γι αλλού, θα πιω καφέ και θα πάω στο γραφείο να δουλέψω και να blogάρω " Τι θα κάνουμε αύριο;"
" Θαλάσσιο σκι ..." απάντησα

11 Comments:

Blogger Πλωτίνος Παπακαλιάτης said...

Mαινόμενε φίλe, έτσι να χαρείς τον κομπρέσσορα, κάνε μια πειστική δήλωση ότι δεν είσαι εγώ (μη ρωτάς γιατί, την αλήθεια θα πεις), και σου εύχομαι ο καλός θεός να σου στείλει μια Boxster.

7:23 AM  
Blogger orlando said...

Τόσο άσχημα τα πράγματα σπίτι; :)
Ασφαλώς δεν είμαι εσύ, δεν είμαι εσύ,δεν είμαι εσύ!!!

7:37 AM  
Blogger Πλωτίνος Παπακαλιάτης said...

Πολύ γρήγορα απάντησες, και δεν ξέρω αν αυτό υπονομεύει την κατηγορηματικότητα της δήλωσης.Θα δείξει..

7:52 AM  
Blogger orlando said...

Λες να είμαι εσύ;

7:59 AM  
Blogger alombar42 said...

Αν θα το ξανακάνεις, θα το ξανακάνεις... τι νόμισες κύριε, μόνο εμείς θα περνάμε το λούκι;
Γουέλκαμ του δη κλαμπ :)

11:02 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Πώς είναι η Piazza Mela; Συνεχίζει να είναι το στέκι μεσήλικων επιχειρηματιών που τα τσάκωσαν επί ΠΑΣΟΚ κ των ξανθών, ανορεξικών συνοδών τους;

11:38 AM  
Blogger vatraxokoritso said...

ρε τι τραβας και εσυ..
χιχιχι
καλημερα.

12:32 AM  
Blogger Ελένη said...

Φοβάμαι πως ο Ορλάντο είναι Διαφωτιστής...

3:49 AM  
Blogger orlando said...

@Αθήναιος
Να σου πω η κουζίνα είναι μέτρια με ελάχιστες εξαιρέσεις, αλλά έχει καλή κάβα. Ανορεξικές έχουμε όπως ...κατάλαβες, τώρα για τους επιχειρηματίες τι να σου πω; Εγώ μεγάλωσα 20χρόνια με ΠΑΣΟΚ οπότε όλοι οι επιχειρηματίες που κονόμησαν ίδιοι μου φαίνονται!
@ Ελένη
Εσύ μη μιλάς, μετά απ αυτά που τράβηξα για χάρη σου :Ρ

10:15 AM  
Blogger lemon said...

Δεν θα πω ποτέ ξανά εκτός blog, πόσο έξυπνα μου φάνηκαν κάποια από τα εντός blog πρόσωπα, ιδέες, φάσεις, διάλογοι, σκηνικά, κείμενα, φωτό, συνθέσεις ατάκες. Δύο κόσμοι εντελώς χωριστοί για να μην έχουμε παρεξηγήσεις «Μα σοβαρέψου τι δουλειά έχεις εσύ μ αυτά…»

Φοβερός φίλε μου! Πραγματικά είναι σαν να τους μιλάς για το ταξίδι που πήγες προχθές στη… Σελήνη, ΚΑΙ επιπλέον τους φαίνεται βαρετότατο, σου ρίχνουν μια ψυχρή ματιά και αλλάζουν κουβέντα, ΚΑΙ επιβεβαιώνεται η άποψη που είχαν ανέκαθεν για σένα ότι είσαι ελαφρούτσικος και επιρρεπής σε μ…..κίες, ΚΑΙ σε συμβουλεύουν να προσέχεις…διότι αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα, δεν ξέρεις με ποιόν μιλάς, μπορεί να κινδυνεύεις…!

11:06 AM  
Blogger Marialena said...

Είσαι απίθανος Ορλάνδε! Και στο χα πει να κόψεις την εξάρτηση απ' το πληκτρολόγιο, εσύ τίποτα! Αχ,αχ, θες μου φαίνεται ειδική αποτοξίνωση στην έρημο της Αριζόνα ή στο Βόρειο Πόλο καλύτερα! Φιλιά, Μ.

6:14 AM  

Post a Comment

<< Home