Wednesday, March 01, 2006

ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΥΠΟΘΕΣΗ

http://www.themeatrix.com/greek

18 Comments:

Blogger Αθήναιος said...

Έγραφα χθες ότι κάπου στο μέλλον θέλω να γίνω αμπελουργός,μ'ενα μεγάλο αμπέλι, κόσμο, [strike through] να έχω παντρευτεί τρεις τουλάχιστον γυναίκες σαν μορμόνος[/strike throught] κλπ κ σκέφτομαι ( επειδή το ξέρω πολύ καλά κ απο πρώτο χέρι) τον κόπο που απαιτούν οι βιοκαλλιέργειες.Όμως όποιος έχει έστω κ μια γλαστρούλα γνωρίζει ότι η μαζική παραγωγή είναι αδιέξοδο.

Βέβαια, δεν απορρίπτω συλλήβδην τη μαζικοποίηση της παραγωγής αλλά κάθε είδους στράτευση με βρίσκει αντίθετο γιαυτό είμαι θερμότατος οπαδός του Slow Food το οποίο έχει ένα ήπιο προφίλ κ αντιμετωπίζει το προβλημα προτίστως στην ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας. :-)

7:09 AM  
Blogger orlando said...

Λοιπόν είμαστε κοντά αν και εγώ πάω πιο σεμνά: Αυτή τη χρονιά ετοιμάζομαι να ξεπουπουλιαστώ και να χτίσω μια Αμερικάνικου τύπου αγρο-κατοικία σ ένα κουκλί κτηματάκι σύνορο, σύνορο κυριολεκτικά με το δάσος Τατοϊου. Τέσσερα στρέμματα για αρχή όπου θα οργιάσω στην τσάπα και το κλάδεμα.
Υ.Γ
Θαυμάζω το σθένος σου ! Τρεις άνθρωπε μου πάνω στο κεφάλι σου όλη μέρα; Για να μη σε σκεφτώ νύχτα και ....ζηλέψω!

7:40 AM  
Blogger lemon said...

Ορλάντο, πολύ καλό...Δες και στον oldskipper ένα σχετικό πόστ... Είναι αλήθεια οτι μας δουλεύουνε ψιλό γαζί, αλλά πάλι ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΑΥΤΑ ΤΡΩΝΕ, ούτε αυτοί θα σωθούνε, τι γίνεται λοιπόν, έχει χαθεί ο έλεγχος??

7:52 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Ναι Ορλάντο, τρεις ίσον καμία. Θα ασχολείται η μία πώς να βγάλει το μάτι της άλλης κ θα με αφήνουν ήσυχο. Έχεις δει το " Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια;" Κάπως έτσι.

Τί δέντρα θα έχει το χτήμα; Να φτιάξεις κ ημιυπόγειο χώρο για βαρέλια κρασιού κ χώρο για στροφιλιά κ οπωσδήποτε παραδοσιακό ξυλόφουρνο!!

8:00 AM  
Blogger lemon said...

Ορλάντο, θα προλαβαίνεις να βλογάρεις αν είσαι πτώμα απο το τσάπισμα?? πάρτο υπόψιν σου αυτό, σε παρακαλώ...!

8:02 AM  
Blogger orlando said...

@Αθήναιος
Λέω να ξεκινήσω με τα εξής. Μια καλή περίφραξη στις 3 πλευρές (η τέταρτη είναι το δάσος) με αριζόνες που γίνονται καταπράσινα θηρία. Εχω γεώτρηση και πάω για μια διάσπαρτη άφθονη μίξη αμυγδαλιάς, ροδακινιάς, κερασιάς, αχλαδιάς και μηλιάς. Σ άλλο σημείο λίγες όμως γιατί θα θέλουν σκέπασμα το χειμώνα εκεί πάνω, πορτοκαλιά, λεμονιά, νεραντζιά, μανταρινιά και γκρέϊπ φρουτ. Τώρα δεν κόβομαι για αμπέλι, προτιμώ μια δυο κληματαριές σε πέργκολα ν αράζουμε άπό κάτω. Τα υπόλοιπα θα δω τι θα μου προτείνει ένα γεωπόνος καλός που τον εμπιστεύομαι.
Ασφαλώς κελάρι, ασφαλώς ξυλόφουρνος και ασφαλέστερα όλων στέρνα ή ορεινή πισίνα για να μη ζοριζόμαστε!
Υ.Γ Το must είναι μια σοφίτα 75 τμ που βγαίνει στα σχέδια για master bedroom!

8:11 AM  
Blogger orlando said...

@lemon
Μα εκεί ειδικά,τι νομίζεις ότι θα κάνω καλό μου; Τσάπα, μπάνιο, τζάκι , κρασί και blogάρισμα.
Υ.Γ Οι φίλοι θα μαζευόμαστε live να αλληλοθαβόμαστε και να αλληλοπαινευόμαστε με την ησυχία μας!

8:14 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Σε ακούω πολύ-πολύ σωστό. Στο Τατόι να ξέρεις ότι θα φτιάχνεις κ το πρώτο κρασί κ για μούστο έχω σοβαρές προτάσεις όταν θα έρθει η ώρα.

Σοφίτα. Να πεις στον μηχανικό--που θα έχεις πει ήδη δηλαδή αλλά εγώ οφείλω να το πω-- να δει τα ενδεχόμενα ανοιγόμενης στέγης. Αστέρια, αεράκι κ έτσι... ;-)

Στο επόμενο μου σπίτι θα έχω σίγουρα ανοιγόμενη στέγη στο υπνοδωμάτιο. Αν κ οι απόλυτα χοτ χώροι θα είναι δυο. Τον ένα δεν χρειάζεται να τον πω, ο δεύτερος θα είναι το μπάνιο γιατί σε αυτά είμαι κάτι μεταξυ Κλεοπάτρας κ ρωμαίου αυτοκράτορα. :-)

Ορλάντο μου εύχομαι με το καλό κ να το κάνεις όπως το ονειρεύεσαι. Άντε, κ εγώ θα σου φτιάξω το ψωμί που πηγαίνουν στα καινούργια σπίτια για το καλό.

8:31 AM  
Blogger orlando said...

@Αθήναιος
Καλή η ιδέα για ένα παράθυρο στον ουρανό. Μεταξύ μας μούχει φύγει η μαγκιά με τα σπίτια, γιατί μόλις τώρα τελείωσα με δύο οροφοδιαμερίσματα που πήραμε από μπετά στα ρεμάλια :) κι όπως καταλαβαίνεις εγώ κι ο αδελφός μου φάγαμε όλο το ζόρι. Εκεί στον τελευταίο όροφο φτιάξαμε μια ανάλογη μαγκιά στο μικρό ρεμάλι. Αφήσαμε ένα άνοιγμα τρία επί τρία στην οροφή και το κλείσαμε μετά με ειδικό γυαλί. Από πάνω δλδ στο roof garden έχει ροή νερού και είναι σαν ένα μικρό λιμνάκι στο μεταμοντέρνο του. Από κάτω το ρεμαλοειδές βλέπει το λιμνάκι και το παίζει μούρη στις μικρές!
Θείο, λέει το βλαμμένο, το ποτιστήρι είναι όλα τα λεφτά!

8:42 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Χαχαχαχαχα Να σου πω κάτι. Δεν μου πέφτει κ λόγος αλλά " τα ρεμάλια" δουλεύουν; Κ αν σπουδάζουν, δουλεύουν; Είμαι πολύ υπέρ της δουλειάς ξέρεις κ μάλιστα πιστεύω ότι όσο πιο αφηρημένες κ κουλτουρέ είναι οι σπουδές τόσο πιο χειρωνακτική πρέπει να είναι η δουλειά για να βγαίνει το χαρτζιλίκι...

9:00 AM  
Blogger orlando said...

Οχι μωρέ.. Το μεγάλο πούναι 25 μόλις τώρα τελείωσε με το δεύτερο master του σε computer engineering και θα πάει ...φαντάρος. Βοήθεια μας κοινώς. Το μικρό στα 23 προς 24 ξαναφεύγει για Οξφόρδη: Master negotiation.. Τώρα τι να λέμε. Για τα βάσανα που τράβηξαν απο μωρά, είναι πολύ καλά ρεμάλια και δεν τα ζορίζουμε ιδιαίτερα. Ασε που μας σέβονται όλους και μας ακούνε πάντα. Είναι κι ο παππούς τους που είναι άρρωστος μαζί τους, τα λεφτά τρέχουν απ τα μπατζάκια τους!
Υ.Γ Για το κτήμα ξεκινήσαμε με τις τρεις και πάνω, στα οικογενειακά το γυρίσαμε. Πιάσε ένα Ηδυσμα Δρυός να συνέλθουμε Αθήναιε!

9:24 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Για να επανέλθουμε στο θέμα, έχω ξεκινήσει μέχρι τώρα 3 φορές το Slow Food Αρκαδία. Στην πορεία μας τελείωσε η Αρκαδία κ τώρα να δούμε τί θα γίνει με το Slow Food Πελοπόνησσος...Τέσπα.

Αυτό που εντυπωσιάζει στην Ελλάδα είναι πως αν πάει κάποιος να μιλήσει για το Slow Food που είναι κ λίγο φλωρέ στην τελική, έχει να έρθει αντιμέτωπος με τους σοσιαλιστικώς διοικούμενους συνεταιρισμούς που αρχίζουν να λένε στους παραγωγούς ότι η τυποποίηση που πάει να περάσει η ΕΕ τα γνωστά ΟΠΑΠ είναι τραστ!!!!

Μέχρι τώρα έχουν περάσει τα ακόλουθα προιόντα κ είμαι χαρούμενος που η όλη πρωτοβουλία στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει από εστιάτορες εξαιρετικά σοβαρούς στο χώρο τους κ πάντα προθυμους να βοηθήσουν στην επέκταση του θεσμού.
http://www.slowfoodfoundation.com/eng/arca/lista.lasso?lista=si&id_nazione=83&sf_arca_tipologia=

Υ.Γ. Πάντως, ένα καλοκαίρι με την Έστερ τη μακαρίτισσα θα τους έκανε καλό. Το καθάρισμα του κοτετσιού φτιάχνει χαρακτήρα...

9:48 AM  
Blogger Marialena said...

Απαιχτο! Καλημέρα ζουζούνιε και πέρνα από το καλυβάκι μου να πάρεις το μουσικό δωράκι σου για τις συμβουλές χθες το απόγευμα! Φιλιά φατσόνικα, Μ.

1:43 AM  
Blogger Λαμπρούκος said...

Καλά ρε συ ποιος κάθεται και κοψοφλεβιάζεται έτσι????

4:25 AM  
Blogger Rodia said...

Χμμμ.. η έξοδος των blogάρων..
Ετοιμάζομαι επίσης για το τελευταίο (???) όνειρό μου.. Ενα παλιό τεράστιο τολ σε χωραφάκι στο χωριό.. κοντά στο αμπέλι και τον ελαιώνα. Το αμπέλι μικρό αλλά θαυματουργό, οι ελιές μεγάλες και νόστιμες, η θάλασσα κοντά γαρ.
Παράλληλα, εργαστήριο γυαλιού, (λεπτί λεμί μπουκαλιόν) κλπ.
Στόχος, η τετραετία.
Σε πέντε χρόνια θα blogάρω από το υγιεινάδικο!

:-)

4:34 AM  
Blogger orlando said...

@rodia
Α! Εσύ θα πας μακριά καλή μου. Εμείς εδώ γύρω για να συνεχίσουμε να δουλεύουμε 12 με 14 ώρες τη μέρα ώστε να τα χώνουμε μετά σαν μλκς... :))

5:02 AM  
Blogger orlando said...

@λαμπρούκο
Εγώ!!!

5:05 AM  
Blogger dora in e-space said...

Μα ... καλά, αφού όλοι θέλουμε να ζήσουμε στην εξοχή, γιατί είμαστε ακόμα εδώ;

1:43 PM  

Post a Comment

<< Home