Wednesday, May 31, 2006

Εκείνος Που Είναι Ελεύθερος;

Τι θα μου συμβεί αν σταματήσω να είμαι παραγωγική μονάδα;
Αν περάσω την μεγάλη πόρτα με την ειδική κάρτα εισόδου μου, σταθώ πέντε λεπτά στον προθάλαμο- λέγοντας όπως πάντα μια χαριτωμενιά με ελαφρό άρωμα γοητείας στην γραμματέα που έχει στην οθόνη του pc της τη φωτό του μωρού της αλλά λατρεύει το ανώδυνο καμάκι- και μετά υποβάλλω παραίτηση στο big boss;
Αν πω " Γεια, λέω να σταματήσω να δουλεύω γενικά..."
Θα αιφνιδιαστεί .... Θα με κοιτάξει στα μάτια για να με ψυχολογήσει...Θα με περάσει για ψεύτη... Θα νομίσει ότι έχω ήδη κλείσει αλλού... Θα δοκιμάσει να με διαπραγματευτεί ... Θα μου δώσει περισσότερα... Θα θυμώσει...Θα θυμώσει πολύ γιατί τον έφερα στη δυσάρεστη θέση να με διαπραγματευτεί...Θα γίνει έξαλλος που ασχολήθηκε καν μαζί μου... Θα το καταπιεί και θα μου πει "σκέψου το"... Θα περιμένει μια δυο μέρες... Θα με καλέσει ο ίδιος.... Θα μου πει την τελική του πρόταση με συγκρατημένο αυστηρό ύφος ...Θα με θεωρήσει ένα αρχίδι και μισό που δεν δέχομαι...Θα με αποχαιρετήσει με παγωμένο χαμόγελο και τυπικές ευχές με υποννοούμενα... Θα με διαγράψει..... Θα κάνει ότι κάνω κι εγώ δηλαδή σε τέτοιες περιπτώσεις...
Αν πω στους φίλους μου " Λέω να σταματήσω να δουλεύω γενικά.."
Θα ενθουσιαστούν... Άντε ρε μαλάκα και στο λέμε όλοι τι ανάγκη έχεις εσύ... Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο...Χέστους όλους και ζήσε όπως γουστάρεις.... Μεγάλε Ορλάντο τους τα βροντάς ... Θα υποψιαστούν ότι κάτι κρύβω... Μια αποτυχία, έφαγα τα μούτρα μου και ζορίστηκα, πιέστηκα παραπάνω ...
Θα με βολιδοσκοπήσουν...Θα επανέλθουν χωρίς εμένα και θα ψάχνονται για το τι έχει γίνει, τι έχω πάθει, τι έχει συμβεί...Θα με στηρίξουν...Θα μου λένε ότι καλά λένε στην πιάτσα για μένα που είχα τ αρχίδια να φύγω στα μεγαλεία μου...Θα με φέρνουν σαν παράδειγμα.... Θα έρχονται στο Τατόϊ για βεγγέρες...
Θα μιλάνε όπως πάντα για τη δουλειά μας που θα είναι πια δουλειά τους...Θα σιωπώ...Θα νοιώσουν αμήχανα...Θα μου μεταφέρουν καμιά πρόταση για επάνοδο...Θα ζοριστούν απο το μόνιμο αραλίκι μου...Θα μείνουν κάποιοι στο τέλος αλλά δεν έχω ιδέα ποιοί...
Αν πω στον εαυτό μου " Λέω να σταματήσω να δουλεύω γενικά..."
Θα νοιώσω ελεύθερος μετά από ατελείωτα χρόνια "πρέπει"...Θα νοιώσω μάγκας που κάνω κάτι τόσο απρόβλεπτο μετά από τόσα προβλέψιμα βήματα...
Θα σηκώσω το λάβαρο της απόλυτης προσωπικής αναρχίας καθώς θα είναι όλοι τους ένα μάτσο τραπουλόχαρτα όπως είχε γράψει κι ο Λ.Καρόλ....
Θα κοιτάζω το δάσος, το σπίτι, τον κήπο, τα σκυλιά, τον Νίτσε, θα διαβάζω, θα μπλογκάρω, θα ταξιδεύω, θα ανατρέψω τις μέρες της βδομάδας, θ αρχίζω να μετράω από την Τετάρτη, θα κολυμπάω τον χειμώνα, θα ξεπατωθώ στο σκι, θα πάω στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου.....
Ποιός όμως θα είμαι μετά;
Αυτός που ήταν ο Ορλάντο μέχρι να γίνω πρώην; Θα υπάρχω σαν νυν ή θα είμαι εκείνος που υπήρξε και μετά έφυγε; Θα αυτοπροσδιορίζομαι με βάση αυτό που κάποτε έκανα; Θα βρω μια άλλη ταυτότητα; Θα είναι υψιπετής αφού ετούτη εδώ μου φαίνεται όλο και πιο χαμερπής;
Τι θα γράφει;
Εκείνος Που Είναι Ελεύθερος ή Εκείνος Που Ηταν Ορλάντο;
Θα υπάρχω ή θα μεταλλαχθώ σε ανάμνηση μου; Και τι θα μου συμβεί αν θελήσω να επιστρέψω μη αντέχοντας την απουσία μου; Θα αναζητήσω τους δυνάστες και τους βαρβάρους μου; Θα ουρλιάξω εντός μου " Ψηλά βουνά βοήθεια! Ψηλά βουνά θα λιώσουμε νεκροί με νεκρούς..."

65 Comments:

Blogger dr.Uqbar said...

Παααρα πολυ ωραια η σκεψη σου και η υλοποιηση. Πολλους εκφραζει.
Ολοι θα χαιρονταν για καποιον φιλο τους αν τους ελεγε κατι τετοιο. Γιατι κανεις μας δεν το θελει.
Ολοι θελουμε να φυγουμε και ολοι τελικα μενουμε.

Και μονο η σκεψη αυτη ομως σου εκανε καλο για μια στιγμη. Οχι;

9:38 AM  
Blogger Nemertes said...

Θα είσαι ο Ορλάντο αγαπητέ. Ούτε αυτός που ήταν Ορλάντο, ούτε ελεύθερος όπως το θέτεις. Θα είσαι ένας Ορλάντο που έκανε ό,τι γούσταρε, λάθη, σωστά, αλλά λογαριασμό έδωσε μόνο στον εαυτό του. Να θυμάσαι. Η λήθη είναι ο χειρότερος σύμβουλος του ανθρώπου. Αν οι άνθρωποι δεν ξέχναγαν, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος. Ό,τι και να κάνεις λοιπόν θυμήσου... να μην ξεχάσεις... ;)

9:40 AM  
Blogger averel said...

Προσφατα το εκανε φιλος. Σε μικροτερη ηλικια και χωρις να ειναι φτασμενος. Απλα αφησε μια καλη δουλεια, με προοπτικες και ικανοποιητικα χρηματα για να κυνηγησει το ονειρο του. Τωρα λιαζεται καπου στο Αιγαιο. Τον αποθεωνω. Θα μου πεις γιατι δεν το εκανες και εσυ; Γι' αυτα που περιεργραψες. Και αλλα πολλα.

9:50 AM  
Blogger Rodia said...

Το αποφάσισα πριν 6 χρόνια. Ηταν πολύ απλό γιατί έγινε σε μια στιγμή που δε μπορούσε να γίνει κάτι άλλο: Ηταν αναπόφευκτο.
Από τότε, κάνω ό,τι μου αρέσει και προσπαθώ να κερδίσω τα προς το ζειν με ένα τρόπο μη αποδεκτό από τους "πολλούς".
Διάλυσα μια επικερδή επιχείρηση, άφησα ανενεργό ένα σημαντικό δίπλωμα, δεν άκουσα καμιά από τις "σειρήνες" που με αποθάρρυναν να προχωρήσω στην απόφασή μου και...

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΖΩ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ!:-)

9:54 AM  
Blogger Γιουτζίν said...

Ορθά ελάληλες Ορλάντο, η αλλοτρίωση μετά από τόσα χρόνια κοινωνικοποίησης έχει εγκατασταθεί -σχεδόν- μόνιμα. Όμως υπάρχει ελπίδα!

9:54 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Η Εργασία δεν είναι αλλοτρίωση. Η εργασία είναι μέρος του εαυτού μας, είναι μια αιτία γιαυτό που γίναμε ως ενήλικες. Επειδή έχω κάνει πολλά πράγματα κ παινεύομαι πως τα έχω κάνει όλα με επιτυχία πιστεύω πως θα έχω πάντα την ανάγκη να εργάζομαι. Ο Αθήναιος θα εξελίσσεται κ χάρις στην εργασία αλλά κ στο πλαίσιο της εργασίας. Μέρος του κάδρου κ κορνίζα ταυτόχρονα.

Ωραίο ποστ. Μας έλειψες.

10:16 AM  
Blogger orlando said...

@dr.uqbar
Ναι η σκέψη μου κάνει καλό... Αλλά με χαλάει που την χρησιμοποιώ σαν βαλβίδα ασφαλείας, νοιώθω πως παίζω κρυφτό με τον εαυτό μου.

10:24 AM  
Blogger orlando said...

@nemertes
Γεια σου θηρίο μου!
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ... γράψανε για την Κύπρο κι έκτοτε γμστ!!!
:)))

10:26 AM  
Blogger orlando said...

@ averel
Ελα ντε! Γιατί δεν το κάνουμε τελικά; Θυμάμαι την Μέρυλ Στρηπ στις Γέφυρες του Μάντισον να λέει "Είμαστε οι επιλογές μας"...

10:28 AM  
Blogger orlando said...

@ Ροδιά
Καλά έκανες και ακόμη καλύτερα τα λες... Αλλά μια ερώτηση... Πως ξαναφτιάχνεις τον κοινωνικό σου περίγυρο και που τον στηρίζεις αφού έχεις γκρεμίσει συθέμελα τον προηγούμενο; Εγώ εκεί νομίζω πως δυσκολεύομαι τρομερά ... Μ αρέσει να ανήκω σε μια ομάδα ακόμη κι όταν είναι σκατά τα πράγματα...

10:31 AM  
Blogger orlando said...

@γιουτζίν
Ελπίδα σίγουρα υπάρχει. Το που υπάρχει είναι που μ έχει μπερδέψει τελευταία
:)

10:36 AM  
Blogger orlando said...

@ Αθήναιος
Γι αυτό είσαι ένας σοφός και υπέροχος τύπος ρε Αθήναιε! Γιατί ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι χωρίς να έχεις ίχνος συμβατικότητας!
Τι έγινε αγορίνα μου, καμιά μικρή έπαιξε τώρα που έλειπα ή τσάμπα πάνε οι συνταγές με τις πιπεράτες φραουλίτσες;
:)))))

10:38 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Δεν είμαι σοφός. Καμμένος είμαι. Μην με εκνευρίζεις τώρα με τις συνταγες. Προχθές, για σένα το έφτιαξα το ζαμπαγιόν,επειδή είχα διαβάσει ότι σου άρεσε. Το φάγαμε τα τέσσερα ρεμάλια που όλως τυχαίως, όλοι μας κάναμε δίετα!!!!

10:42 AM  
Blogger orlando said...

@ Αθήναιος
Καλά ετοιμάσου τώρα να δειπνήσεις τη μέρα που κανονίσαμε ότι σε βολεύει καλύτερα και φυσικά να υπομείνεις την κουζίνα μου! Ασε που είπα στη Φιλιππινέζα να προσέξει γιατί θα έχω πολύ δύσκολους στη γεύση καλεσμένους!!!
Χεχεχεχεχε!

10:48 AM  
Blogger orlando said...

@ Αθήναιος
Θα σε τσακίσει στην περιποίηση αφγορίνα μου!

10:49 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Καλά, κάτσε να το δω αυτό κ να μην το πιστέψω... :-Ρ Πάντως δεν ψωνίζεις διπλά τα υλικά μη κ γίνει τίποτε; Μπαίνω κουζίνα κ καθαρίζω.

10:51 AM  
Blogger orlando said...

@Αθήναιος
Μα γι αυτό έδωσα οδηγίες στην Λίλια! Αν τα κάνω εγώ σκατά, αυτή που είναι επαγγελματίας θα ετοιμάσει τα πάντα σε μισή ώρα ξανά!

10:59 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Θεε μου! Ευτυχώς που με εκανες μάγειρα. Δηλαδή, ψύχραιμο τύπο... :-Ρ

11:08 AM  
Blogger Rodia said...

Χμμ.. ναι, ο κοινωνικός περίγυρος είναι ένα ζήτημα σοβαρό.. Ακόμα πιο σοβαρό όμως είναι να διαπιστώνεις ότι ο κοινωνικός περίγυρος που του δίνουμε μεγάλη σημασία είναι ανίκανος να μας προστατέψει ή μάλλον είναι προθυμότατος να μας κατασπαράξει στην πρώτη "στραβή" που θα τύχει..
Το ζητούμενο είναι λοιπόν πόσο ανθεκτικοί είμαστε στο να περιβαλλόμαστε από ανθρώπους με τους οποίους η σχέση μας είναι εντελώς επιφανειακή. Είχα την ευκαιρία να το διαπιστώσω και ομολογώ ότι ανακουφίστηκα ακόμα περισσότερο όταν πέταξα από πάνω μου όλα τα τσιμπούρια!
Θέλει κουράγιο, δε λέω, αλλά το "μετά" είναι απολαυστικότατο.

..και.. όταν ο άνθρωπος είναι επικοινωνιακός.. σαν και τα μας, ε.. περίγυρους να δουν τα μάτια σου!!!

:-)

11:10 AM  
Blogger cp said...

Πρωτον, ο Ορλαντο γεννηθηκε μαζι με σενα κι οτι και να κανεις θα τον κουβαλας μαζι σου :) Καηκες! :Ρ
Δευτερον, ο κοινωνικος σου περιγυρος ειναι οι συνεργατες σου??? Χωρις αυτους, τιποτα??? Σορι, αλλα δεν το πιστευω.
Απο τεσσερα ποστα σε 6 -7 δουλειες, εχω μια (1) φιλη και κανα δυο επαφες. Ολοι οι αλλοι φιλοι μου ειναι ανθρωποι που "κολλησαμε" εκτος γραφειου.
Τριτον, τι σημαινει "θα σταματησω να δουλευω"? Υπαρχει τετοιο πραγμα? Θα σταματησεις αυτο που κανεις τωρα, ισως, και θα επανελθεις με κατι αλλο αργοτερα, η εμπειρια αυτο λεει.
Τεταρτον και το κλεινω, το θεωρω φυσιολογικο να σταματησει καποιος μια "επιτυχημενη" πορεια που ομως του γμει τη ζωη και τα ονειρα, αρκει βεβαια να αντεχει το οικονομικο.

11:50 AM  
Blogger knightmare said...

η μόνη περίπτωση να σταματήσεις πραγματικά να δουλευεις-και η διαχείρηση των έτοιμων που υποθέτω ότι έχεις δουλειά είναι- και να είσαι ο Ορλάντο εύχομαι να αργήσει να έρθει και δε γύρισε κανείς να μας πει αν είναι πιο ωραία.
αν σταματήσεις να εργάζεσαι και ψάξεις κάτι που να σε καλύπτει περισσότερο, ακόμα κι αν είναι να φτιάχνεις πήλινα με φυλές του Αμαζονίου-δεν ξέρω τι φτιάχνουν, τυχαίο παράδειγμα-μαγκιά σου. αν έχεις πιο πολύ ελέυθερο χρόνο, ίσως ασχοληθείς και με κάτι ουρλιαχτά που μου χρωστάς..:-Ρ
προσωπικά, ξύπνησα ένα πρωι και αποφάσισα να αλλάξω πόλη.και το έκανα. όπως ξύπνησα ένα πρωι και έκοψα το τσιγάρο, στον τάφο μου θα γράψουν "δεν ήταν της υπομονής" (και η αδερφή μου θα συμπληρώσει "ειχε λάσκα βίδες" αλλά δεν είναι επί του θέματος). αν σκέφτεσαι και δεν πράττεις για μένα απλά δεν είναι ώρα του ακόμα.όσο για το τι θα γίνει αν θελήσεις να επιστρέψεις: "η ζωή είναι μία σειρά από αναγεννήσεις. κάθε περίοδος είναι σαν ένα χαντάκι που μόλις το περάσεις βαθαίνει και πλαταίνει και εμποδίζει για πάντα το γυρισμό σου." (Μ. Βάλταρι, ο Ετρούσκος, μπορεί να σου ταιριάξει αν δεν το έχεις διαβάσει, στο συστήνω ταπεινά στη φάση που βρίσκεσαι.)

2:47 AM  
Blogger orlando said...

@ ροδια
Κοίτα είμαι ματαιόδοξος απ ότι φαίνεται. Δε μ αρέσει να το ομολογώ αλλά προφανώς είμαι αλλιώς δεν εξηγείται. Ο κοινωνικός μου περίγυρος είναι αυτό που λέμε άνθρωποι επιρροής οπότε η αποχώρηση μου απ τη δουλειά θα με αποκόψει απ αυτούς σίγουρα. Τόχω δει στο παρελθόν σε άλλους και το ξέρω. Αλλο οι φίλοι που είναι μετρημένοι και φυσικά δεν θα επηρρεαστούν (ελπίζω!!!) Επίσης διαπιστώνω πως δεν ξέρω να κάνω άλλη δουλειά που να μην είναι πανομοιότυπη μ αυτήν εδώ στα βασικά της χαρακτηριστικά. Αρα τι να συνεχίσω εδώ, τι ν αλλάξω λίγο πεδίο. Μάλλον καλύτερα είμαι εδώ. Γι αυτό λέω το "αν δεν δουλεύω καθόλου" ... Δεν μ αρέσει πάντως το πως σκέφτομαι τελευταία.. Κι ανακαλύπτω κακές πλευρές του εαυτού μου... :((((

8:47 AM  
Blogger cp said...

@orlando
Επίσης διαπιστώνω πως δεν ξέρω να κάνω άλλη δουλειά που να μην είναι πανομοιότυπη μ αυτήν εδώ στα βασικά της χαρακτηριστικά.

Κανεις δε γεννιεται ξεροντας να κανει μια δουλεια. Απλα δεν εχεις ασχοληθει να μαθεις αλλη. Ακομα.
Αν και νομιζω οτι δε σοθ φταιει η δουλεια αλλα το γραφειο σου. Παρε μια αδεια κι αν δε σου περασεο βροντα τα κι ασε το αφεντικο σου ν αναρωτιεται...


@justme
Σου εστειλα mail με μια λιστα βιβλιων που βρισκονται σε λαθος σπιτι...

9:10 AM  
Blogger orlando said...

@cp
Ο κοινωνικός μου περίγυρος λόγω media φυσικά είναι αυτός που φαντάζεσαι... Μόλις φύγεις σε ξέχασαν και τους ξέχασες αναγκαστικά. Αυτό εννοώ όταν λέω ματαιόδοξος.Οτι προφανώς φοβάμαι την επόμενη μέρα την έλλειψη εξουσίας που θα συνοδεύει την αποχώρηση μου. Μπορεί να έχω όλη την άνεση οικονομικά να ζω όπως γουστάρω αλλά δεν θα έχω την ισχύ που έχω τώρα.. Μάλλον μλκς ακούγομαι τελικά...

9:11 AM  
Blogger orlando said...

@jp
Αναγέννηση... Λοιπόν το πέτυχες! Είναι σαν να αποφασίσω ότι θα "αυτοκτονήσω" για να ξαναγεννηθώ και να φοβάμαι ότι θα μείνω στον τάφο!

9:15 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι, μήπως έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο στα χέρια σου; Δεν έρχεσαι από εδώ να βάλεις κανένα χεράκι ( στη δουλειά εννοώ, πορνόγερε) που τα έχουμε παίξει να δεις για πότε θα σου περάσουν τα υπαρξιακά;

9:54 AM  
Blogger Margo said...

einai mia apofash pou sou allazei ta ka8hmerina sou pragmata...akoma kai to prwino sou...pou shkwnesai na plu8eis na ntu8eis k na pas douleia..ksafnika 8a ksupnas...kai dn 8a xeis logo na sai sthn trixa!anyway ...o ka8enas kserei pws ta boleuei sthn zwh tou!to sigouro an 8a ekana kati tetoio sth zwh m dn 8a me apasxolousan ''oi filoi''...pio polu h oikogeneia m pou 8a exw dhmiourghsei egw...!sto mellon mou dld!alla ntaks..einai merikoi pou dn exoun k anagkh na douleuoun...oi tyxeroi ths upo8eshs...oi opoioi exoun pasxisei omws gi auto:P
anyway bariemai na analusw exw diabasma k exw neura!mpuxouxou

9:55 AM  
Blogger orlando said...

This comment has been removed by a blog administrator.

11:03 AM  
Blogger orlando said...

@margo
Μπααα! Η οικογένεια μου δεν μ απασχολεί είμαι ελεύθερος βαρών και υποχρεώσεων ! Οι φίλοι ναι...
Νεύρα γιατί καλό μου;

11:04 AM  
Blogger orlando said...

This comment has been removed by a blog administrator.

11:04 AM  
Blogger orlando said...

@ Ελένη
Νάτα! Μόλις ήρθες συγχύστηκα και πάτησα τρεις φορές το ίδιο σχόλιο!!!
Πορνόγερος;;; Πορνόγερος;;;; Πορνόγερος;;;;

11:08 AM  
Blogger orlando said...

@ Ελένη
Δε φτάνει που με συκοφαντείς σ όλα τα επίπεδα απο φλωράντζα και τσου ρε Λάκη μέχρι αγάμητο και πορνόγερο, μου τη λες ότι έχω και πολύ ελεύθερο χρόνο!!!
Και μάλιστα σ ένα υπαρξιακού τύπου ποστάκι! Που όταν σχολιάζεις τα αχ και βαχ όλων των άλλων μέσα στην σοβαρότητα και μέσα στην συμβουλή μου είσαι! Εδώ σε πιάνει το στριγγλίστικο;
Καλά τι ψυχή θα παραδώσεις εσύ;

11:11 AM  
Blogger Ελένη said...

Ματάκια μου πότε ήμουν εγώ σοβαρή και πού???? Σιγά τα ματάκια δηλαδή, ανακαλώ.

Θέλω αποδείξεις!!! Σε τί αναφέρεσαι??

Για κοίτα με στα μάτια λοιπόν και εξηγήσου.

11:17 AM  
Blogger Ελένη said...

Βρε Ορλαντάκι μου, μέχρι να προσκομίσεις τις αποδείξεις των φριχτών κατηγοριών περί δικής μου δήθεν, δηλαδή alleged ( το λέω για τη Μάργκο έτσι) σοβαρότητας, πες μου μια στιγμούλα. Σε λέω αγάμητο λες. Πόσο καιρό έχεις να το κάνεις. Εδώ έγω εχω κανένα μήνα και βάλε που έχω δύο ( πάντα δύο κορίτσια για να μην τους καψουρεύεστε) fuck buddies στο stand by.

11:22 AM  
Blogger Ελένη said...

Η σκέψη του " θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα φύγω" που λέει και η Σωτηρία Λεονάρδου, συχνά διατυπώνεται για να εκληφθεί από τους άλλους ως πειστήριο της ευαισθησίας που έχουμε και που θα θέλαμε να είναι ορατή πίσω από τη βιτρίνα μας. ;-)

Είναι σκληρό και δύσκολο να παίζεις συνεχώς τον tough guy όμως σε μερικά επαγγέλματα είναι αναγκαίο και να σου πω και κάτι; Και γιατί όχι; Αφού ούτε οι ιεραπόστολοι δεν πήγαιναν με το σταυρό στο χέρι, εσύ θα πας;

Γιαυτό σου λέω εγώ Ορλαντάκι μου. Ο καθένας πρέπει να χτίζει τη μυστική του γωνίτσα, με τα βιβλία του, τις μουσικές του και αν είναι τυχερός και με κάποιον που να μπορεί να δει μέσα από τη βιτρίνα χωρίς να χρειάζεται να ανταλλάσσει και πολλές-πολλές κουβέντες...

Ορλαντάκι, θεόκουτο, όλα εγώ πρέπει να στα μάθω.

11:35 AM  
Blogger dora in e-space said...

"Οτι προφανώς φοβάμαι την επόμενη μέρα την έλλειψη εξουσίας που θα συνοδεύει την αποχώρηση μου."

Η δύναμη της εξουσίας είναι η χειρότερη μορφή αλλοτρίωσης του πραγματικού μας εαυτού. Είναι ωραίο να παρκάρεις τον κομπρέσορα όπου γουστάρεις στο κέντρο της Αθήνας χωρίς να σε γράφουν, αλλά είναι πολύ πιό ωραίο να είσαι ο εαυτός σου, χωρίς να χρειάζεται να φοράς το χαρακτηριστικό λουκ αυτών που ασκούν (ή βρίσκονται κοντά σ'αυτούς που ασκούν) εξουσία.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ευχαριστήθηκα την πρώτη κλήση γιά παράνομο παρκάρισμα, μετά την "εγκατάλειψή" μου. Επιτέλους ήμουν ξανά ΕΓΩ και όχι η "κα.Τάδε". :)))

1:05 PM  
Blogger manosantonaros said...

orlando, είσαι σε ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ. Εγώ αυτο που περιγράφεις το'χω κάνει πράξη. Πρόσεξέ με!\Για να σ' αρέσει να δουλεύεις, πρέπει να έχεις σταματήσει να δουλεύεις.
Οταν λέμε "δουλεύω" σεν σημαίνει υποχρεωτικά "κάνω δουλειά".
Αμα σου περάσει (που πολύ φοβάμαι ότι θα σου περάσει) μη σε νιάζει... αργά ή γρήγορα θα σου ξανάρθει.
Ετσι είναι αυτά.
Αμα την φας την φλασιά, δεν γλυτώνεις με τίποτα.

ΥΓ. Καλε, είσαι πορνόγερος;

1:43 PM  
Blogger Composition Doll said...

"Μάλλον μλκς ακούγομαι τελικά..."

Ναι :)

Αλλά μόνο ακούγεσαι... κάτι μου λέει πως δεν είσαι.

Good luck, ό,τι κιαν αποφασίσεις.
(το ρεμάλι καλύτερα?)

5:09 PM  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Αντώναρέ μου! Είναι, ναι είναι πορνόγερος. Γιατί αλλιώς πείτε μου, πώς όλες του οι αναγνώστριες είναι κάτω από 25; Δεν το έχω ξαναδεί αυτό σε μπλογκ τριαντάρη ( λέμε τώρα, τριαντάρης το Ορλαντάκι...)

Ο Ορλάντο δεν είναι από τους λιγούρηδες του συναφιού σας που μόλις βλέπουν ποδόγυρο τρέχουν να δαγκώσουν το μπούτι ( γιαυτό γυρίσαμε και τον κοιτάξαμε κιόλας, μη νομίζετε)... Τί κακό και αυτό με εσάς τα δημοσιογράφα κύριε Αντώναρέ μου; Πολύ σαβουρογάμηδες είστε οι περισσότεροι εκτός από αναλφάβητοι ή υπάρχει σχέση ανάμεσα σε αυτά τα δύο και δεν την αντιλαμβάνομαι, εγώ το κουτό;

Πάντως το Ορλαντάκι μου δεν είναι έτσι εννοώ λιγούρης γιατί από κατάρτιση και ταλέντο γαμάει και δέρνει, ερρρρ εννοώ, σκίζει.( Πιπέρι στη γλώσσα!!) Μόνο λίγο θρασσύ είναι που τολμάει να μου κάνει σκηνές ζηλοτυπίας, η σουπιά.

9:55 PM  
Blogger knightmare said...

please don't spell me wrong...

11:13 PM  
Blogger Loucretia said...

Μα τι κολλημα που εχετε εσεις οι αντρες με την ισχυ και την εξουσια!!
:-ΡΡΡ
Ολα επιπλαστα ειναι και κυριως πα-ρο-δι-κα!
Κι επειδη το εχω γευτει κι αυτο το κομματι, σε πληροφορω οτι δεν εχω νοιωσει ποτε πιο αλλοτριωμενη στη ζωη μου.

Οσο για τις αλλαγες στη δουλεια και στη ζωη σου, πιστεψε με οτι οταν ερθει η ωρα, θα τις κανεις και μετα θα τις ανακοινωσεις. Τωρα επειδη δεν εισαι σιγουρος, απλως το συζητας. Και κανεις δεν μπορει να σου πει ποιο ειναι το σωστο ή το λαθος, μονο εσυ το ξερεις ;-))

12:59 AM  
Blogger orlando said...

@ Ελένη
Θα με πεθάνεις!
Θα με καταστρέψεις!
θα με κάνεις τον περίγελω της blogοκενωνίας...
Ακου από ΠΟΤΕ έχω να πηδήξω;
Και μετά γκρινιάζεις που δεν σε φωνάζουμε μαζί με τον Αθήναιο στα δείπνα μας!!!
Εσύ είσαι ικανή την ώρα που τρώμε τις πανδαισίες με τα μπεμπέκια να μας θεωρούν τους τεεεέλειους άνδρες (που είμαστε που είμαστε) ν αρχίσεις την αποδόμηση μας!

9:26 AM  
Blogger orlando said...

@dora
Προφανώς εγώ δεν είμαι καθόλου σίγουρος ακόμη ότι προτιμώ τον Ορλάντο από τον κύριο Τάδε :((((

9:28 AM  
Blogger orlando said...

@ Μάνος
Ναι είμαι σε καλό δρόμο... Κι αν μου λείψει ρε Μάνο αυτή η αίσθηση με τα σαράντα τλφ τη μέρα και την τάχα μου "βαρύνουσα άποψη" στα πράγματα τι θα κάνω μετά; Θυμάσαι τον Γιάννη πριν έρθει ξανά στην ΝΕΤ; Κόντεψε να πάθει κατάθλιψη χωρίς διευθυντηλίκι και δεν ήταν τόσο ψώνιο ο άνθρωπος. Αστα γμστα
Υ.Γ
Μπα! Στα -άντα μου είμαι και δη στα πρώτα ακόμη.

9:33 AM  
Blogger orlando said...

@just me
Sorry! Εγραψα τα αρχικά και δεν το πρόσεξα.

9:34 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι περίγελως έχετε γίνει εσύ με το Αθηναιουλίνι. Όλοι η μπλογκοκενωνία σας θεωρεί γκαίυ, τώρα διαβάζω ότι οργανώνετε δείπνα μαζί και του μαγειρεύεις και σου μαγειρεύει.Άντε και στα δικά μας οι ανύπαντρες. Δεν απάντησες στην ερώτησή μου όμως...

9:34 AM  
Blogger orlando said...

@ Λουκρητία
Ναι έχουμε! Ναι η εξουσία για μας είναι αφροδισιακό αλλά και ελιξήριο. Οι ορμόνες μας φταίνε που λέτε κι εσείς! Ασε που αν δεν πλακωθούμε κυριολεκτικά ή μεταφορικά νοιώθουμε loosers...
:))))

9:38 AM  
Blogger orlando said...

@Ελένη
Τι θες τώρα να ψάχνω να βρίσκω comments προς διάφορες φιλεναδίτσες ή ευαισθητούληδες όπου αντί για με πότισες φαρμάκι τους πότιζες ροδόσταμο;;
Μόνο σε μένα τραβάς σφαλιάρες!
Υ.Γ
Δεν πειράζει να πιστεύετε ότι εγώ κι ο Αθήναιος είμαστε gays.
Ισα ίσα! Καμία σας δεν θ αρνηθεί τις προσκλήσεις μας για φαγητό αφού μας θεωρείτε ακίνδυνους

9:43 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι εγώ ξέρω ότι απ'όπου περνάω, κάνουν μετά ευχέλαιο οι άνθρωποι για να μην ξαναπατήσω το πόδι μου εκεί και εσύ μιλάς για γλυκόλογα.

Σκασίλα μου για τα δείπνα σας. Εμένα με έχει καλέσει ο Αιμίλιος Χειλάκης.

9:51 AM  
Blogger cp said...

(Αφου σκεφτεται το παρκιν, πρεπει να του περναει η κρισουλα :Ρ )

Προφανώς εγώ δεν είμαι καθόλου σίγουρος ακόμη ότι προτιμώ τον Ορλάντο από τον κύριο Τάδε :((((

Μπορεις να προτιμας τον κ. Ταδε οσο θες, ειδικα οταν δεν υπαρχει παρκιν :Ρ, αλλα σιγουρεψου οτι υπαρχει και εναπομεινας Ορλαντο εκει μεσα, αλλιως παντα θα θες να την κανεις για καπου.

10:25 AM  
Blogger vatraxokoritso said...

ε τωρα τι θελεις ρε παλιορλαντο να σε λυπηθουμε?
καλα που δεν σε ξερω ειχες να φας πολυ ξυλο..



(νευρα! μην δινεις σημασια... εχω κοψει φαι και υπνο αλλα που θα παει θα το προσγειωσω το γαμηδι,
σωστη εκπαιδευση!)

12:08 PM  
Blogger Ελένη said...

Εσύ Ορλαντάκι έγραψες το homework για το Hotel Memory; Διαβάζω ότι ο κύριος Θας ζορίζεται. Εσύ που είσαι και κουτό θα ζορίζεσαι ακόμη πιο πολύ, φοβάμαι. Να βάλω ενα χεράκι;

3:15 AM  
Blogger orlando said...

@cp
Μα αν το είχα αποφασίσει ή ήμουν σίγουρος ότι δεν είναι κρίση θα τα βρόνταγα τώρα... Πάντως αυτό που είπε ο Μάνος για το ότι όταν αρχίζουν οι κρίσεις δεν σταματάνε μέχρι να την κοπανήσεις μάλλον είναι σωστό.
Τι έχει απομείνει απ τον Ορλάντο;
Νομίζω ότι ο blogger μέσα μου είναι αρκετά γνήσιος.¨Η αυτό θέλω να πιστεύω..

7:17 AM  
Blogger orlando said...

@ Froggy
Που έχεις πάει χριστιανή μου και γράφεις κάτι περίεργα κρυόκωλα Εγγλέζικα;

7:18 AM  
Blogger orlando said...

@ Ελένη
Το έγραψα απνευστί κυρία μου και τόστειλα προ ημερών... Είμαι συνεπής άνθρωπος εγώ, όχι σα μερικές μερικές...
Υ.Γ
Ψες ξεσκιστήκαμαν στο Ινδικό στο Μαρούσι με τον Αθήναιο συνοδευόμενοι από δύο φιάλες Terminier και δύο ....σοφιστικέ ντεκολτέ.

7:23 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι, πας φυρί-φυρί να το αρπάξεις το σφαλιαράκι...

Να μου πεις πως έφαγες με τον Τομ Φορντ ή τον Ντε Βιλπέν, να ζηλεψω αλλά ποιον να ζηλέψω; Τον φίλο σου που αποκαλείς λουλουδογκόμενο και καληνυχτάκια;

8:01 AM  
Blogger Βασιλική said...

ασχετη οπως παντα...
περασα για μια γλυκεια καλησπερα...
φιλια..

8:39 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Είδες που στα έλεγα; Δίνεις όπλα στον εχθρό!

2:45 PM  
Blogger Portia said...

Τα ψηλά βουνά δεν σας ακούν. Το αναφέρει ο ποιητής και στον αμέσως προηγούμενο στίχο.
Αυτό είναι το δράμα του αστού. Να μιλάει στα βουνά και αυτά να μην το παίρνουν σοβαρά.

1:05 PM  
Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Τοτε θα εισαι ελευθερος αλλα...αφραγκος!!!

2:57 PM  
Blogger raffinata said...

Αν δεν ρισκάρεις θα μείνεις με το ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ..

10:41 AM  
Blogger livegr said...

Δωστε μου αγαπη...

2:07 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι, τί διαβάζω; Κάλεσε τον Αθήναιο στο σπίτι σου και μένα όχι;;;

Για έλα κοντά να σου δώσω ένα φιλάκι. Κοντά ΕΙΠΑ.

* ΦΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΠ*

9:23 AM  
Blogger ellinida said...

Δεν το μετάνοιωσα στιγμή !
Τα τίναξα όλα στον αέρα κι' έφυγα .
Δεν σου λέω ... όντως μεταλάσσεσαι . No limits !
Και όντως είσαι ο πριν και ο μετά .

5:42 PM  
Blogger jane said...

Είστε όλοι σας εκπληκτικοί, εγώ σήμερα σάς ανακάλυψα εκτός από τον Αθήναιο βέβαια, που τον διαβάζω καίρό! Μα είστε τόσο τέλειοι, έξυπνοι, μορφωμένοι, πολυταξιδεμένοι (κι αυτό το bcbg πολύ με άγγιξε ομολογουμένως).
Είστε οι άντρες που όλες θα θέλαμε να έχουμε, και ναι, απο δω και πέρα θα ξεροσταλιάζω και σε αυτό το μπλόγκ. Αυτή η Ελένη μόνο βρε παιδιά, όντως παίζει το deconstructing orlando και χαλάει η μαγιά. Ελένη, δεν κατεβαίνεις μέχρι το tribecca απόψε να πιούμε τα ρούμια μας (πάντα με στιμμένο λαϊ μέσα) και σού υπόσχομαι, θα είναι και ο χειλάκης και ο κούρκουλος εκεί και θα σού γλυκοχαμογελάνε. Και μετά θα πάμε μια βόλτα με το κάμπριο για να ανεμίζουν τα μαλλάκια σου. Κι όλα αυτά βέβαια, γιατι θελω να μού πεις την τέχνη μου, εκείνο το 2 fuck buddies πολύ με δελέασε, ειδικά η δικλείδα ασφαλείας, γιατί εγώ πέφτω σαν το σκαθάρι ανάποδα και χτυπιέμαι και τους ερωτεύομαι... θα φοβάρω λευκό μπλουζάκι με πλούσιο ντεκολτέ (μπας και με καλέσουν κι εμένα σε κανένα σουαρέ ντε γκαλά το λέω) και ένα λευκό άνθος θα ναι πλεγμένο στα μαλλιά μου.
Υ.Γ. Ορλάντο, όσο για τα ερωτήματά σας, όσο σάς απασχολούν τα θέματα εξουσίας και άλλες ανούσιες ανοησίες του είδους, ξέρετε καλά κι εσείς, ποτέ δε θα την κάνετε. Κι επειδή δε θα την κάνετε, ήτοι δε θα βρείτε ποτέ την πραγματική γιατρειά, πηγαίνετε μέχρι έναν γιατρούλη να σάς δώσει διασπειρόμενο ladose των 20mg μαζί με xanaxάκι, και σε 3 βδομάδες το πολύ όλα θα έχουν αλλάξει....

5:25 AM  

Post a Comment

<< Home