Friday, May 05, 2006

Ο μπουφές της γιαγιάς του Fornasetti



Κάθε γιαγιά που σέβεται τα εγγόνια της έχει υποχρέωση να τους κληροδοτήσει από έναν χειροποίητο μπουφέ, σκαλιστό, αντίκα φερμένο από την Πόλη, την Μικρασία ή στην χειρότερη τη Σκύρο.
Πρόκειται περί επίπλου - must για κάθε σπίτι που θέλει νάχει μια στοιχειώδη αναφορά στις ρίζες του κι ακόμη περισσότερο αν δεν επιθυμεί να τονίσει τις τριάντα ρίζες ελιάς στο κτήμα με τη σπιτακούλα, αλλά τις ευγενείς ρίζες της τριανταφυλλιάς στο αρχοντικό του χωριού.
Εικάζω μάλιστα πως με τόσα οικογενειακά κειμήλια, βιτρίνες, σερβάν, κομόντες και μπουφέδες που έχουν κυκλοφορήσει στα σπιτικά μετά τα 80ς, κάθε γιαγιά θάχε ίσαμε πέντε -δέκα καρυδένια σκαλιστά κομμάτια για πρόφταση στο πλίνθινο, άντε πέτρινο, ασβεστωμένο σπιτάκι της! Μεγαλεία οι πρόγονοι κι ας νομίζαμε εμείς το αντίθετο....
Λοιπόν όπως έλεγα, τα εν λόγω κειμήλια τονίζουν την ευγενή κι ουχί παρακατιανή ρίζα της οικοδέποινας ή του οικοδεσπότη, τοποθετούνται σε περίοπτη θέση και συνδυάζονται πάντα με τα σύγχρονα καναπεδοπολύθρονα επι τη βάσει του σχετικού διακοσμητικού αξιώματος.
Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις όπως στις εξοχικές παραδοσιακού τύπου κατοικίες ή σε αστικά διαμερίσματα κουλτουρέ αριστερών των 70ς, έχουμε όλο σχεδόν τον διάκοσμο κατευθείαν απ το προγονικό Μοναστηράκι. Κι αν δεν έχει το σπίτι ένα μπακίρι, μια σκάφη για ζύμωμα άρτου, μια λάμπα πετρελαίου ή ένα πήλινο σταμνί μη σας πω και ....ζεμπίλι, πως θα κρατήσουμε τις παραδόσεις μας;
Να μη τις κρατήσουμε! Διότι δεν έχουμε καμία άξια λόγου παράδοση στον συγκεκριμένο τομέα κι αυτή που έχουμε, καλό είναι να την περιορίσουμε στα λαογραφικά μουσεία. Τα ποτήρια της "γιαγιάς" στην καλύτερη ήταν γυάλινα διαφορετικά ήταν εισαγόμενα. Τα πιάτα ήταν πήλινα ή μπακιρένια κι αν ήταν πορσελάνες ήταν επίσης εισαγόμενες. Τα έπιπλα ήταν ελάχιστα, άβολα, χοντροκομμένα με κάτι παραπέτια στους τοίχους και φλοκάτες στα πατώματα ενώ όσα ήταν σκαλιστά και ακριβά ήταν ελάχιστα, τα μισά από Ιταλιάνικες ή Αυστριακές επιρροές και τα άλλα μισά η συνέχεια της Μικρασιάτικης παράδοσης .
Ούτε τον 19 ούτε τον 20 αιώνα αναπτύξαμε στην διακόσμηση εσωτερικών χώρων κάποια ιδιαίτερη και πάντως αξιοσημείωτη Ελληνική αντίληψη. Συνεπώς ας συμβιβαστούμε αξιοπρεπώς με την μη αξιόλογη παράδοση μας αντί να επιμένουμε να βαφτίζουμε αριστοκρατικές, ευγενείς κι εκλεπτυσμένες αισθητικά τις ασήκωτες, μουντές μπαουλοκασέλες της "γιαγιάς" που δεν είναι καν η δική μας γιαγιά διάολε!

(Αφιερωμένο εξαιρετικά στη γιαγιά του Ρ.Fornasetti για τα φαντασιωτικά trompe l oiel που μας κληροδότησε ο εγγονός της όταν καταπιάστηκε με το σχεδιασμό επίπλων.)

43 Comments:

Blogger Αθήναιος said...

Είσαι αλήτης. :-)
Ξέρεις κ τα trompe l' oiel? Γιατί προ ημερών γνώρισα έναν αρχιτέκτονα που μόλις του το ανέφερα δεν είχε ιδέα...

Με περιμένει κόσμος έξω κ εγώ γράφω στα μπλογκ...

8:04 AM  
Blogger cp said...

Oso pio skalisto me xrysafia koumpakia, asimi loridoules kai entheta triantafyllakia to epiplo, toso kalytera, e?
Kalytera mia riza elias( ti elias? nerantzias!) kai asvestomeno kalyvaki apo ta "dithen" paradosiaka epipla kai ta xromatistes thikes-vivlia sti vivliothiki.

Emena auta ta "xalia" me ta elafia stous toixous mou aresan se sygkekrimena spitia pantos, kathos kai ta para poly sketa mpaoula.

Gia ta semenakia? Den exoume na poume tipota gia ta semenakia pano se kathe epifaneia platyteri ton 2mm kai tis dantelitses pou karfitsonontai me xromatisti pinezoula se OLA ta rafakia?

8:15 AM  
Blogger alombar42 said...

Ορλάνδε, έχεις πολύ ωραία μάτια :)

8:36 AM  
Blogger orlando said...

@ Αθήναιος
Οχι ρε είμαι μαμακόσαυρος!
Χαχαχαχαχα!
Προσωπικά προτιμώ τον Μάρκελο Breuer !

9:07 AM  
Blogger orlando said...

Πες τα cp για τα σεμενάκια, πες τα γιατί τάχα ξεχάσει... Πάνω στην τηλεόραση τα βάζανε μια εποχή και στο ψυγείο για να τα ομορφύνουνε!

9:09 AM  
Blogger orlando said...

@ alombar
Αντε!!!!
:))

9:10 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Αυτό το κείμενο όντως θα μπορούσα να το έχω γράψει κ εγώ.

Κάποια περίοδο μετά τη Σχολή φλέρταρα με την ιδέα να γίνω εκτιμητής έργων τέχνης, όπως ο προπάππους μου ήταν εκτιμητής έργων τέχνης κ πολύτιμων λίθων. Έχω κ μια ελαφριά μανία με τις αντίκες. Όμως η μανία αυτη μου πέρασε μετά από τα εξής γεγονότα.

Πρώτον, με το που μπήκα στο διαμέρισμα της πρώην καλής μου στη ΝΥόρκη... Μουσείο από έπιπλα κ από αληθινούς πίνακες Ιμπρεσσιονιστών κ πάνω...

Δεύτερον, με λίγο διάβασμα κ ψάξιμο διαπίστωσα πως στην Ελλάδα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΣ.

Έτσι το άφησα. Πέρα από έναν μπουφέ(!) Biedermeier δεν βάζω τέτοια πράγματα στο σπίτι μου.

Το σπίτι μας βέβαια στην Ιερουσαλήμ, είναι άλλη ιστορία...

9:51 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Έχω δει όμως κάτι trompe l' oeil στη Βόρειο Ιταλία να σου κοπεί η μαγκιά...κ βέβαια σε κάτι σπίτια εβραίων στη ΝΥόρκη που ήταν το βασίλειο του κιτς.

Θα φέρω σπίτι μου τη Μάτζικα να με βοηθήσει στη διακόσμηση η οποία έχει διαμερισματάρα. Γυναίκα με φοβερό γούστο η Μάτζικα. Μοντέρνο κ κομψό.

9:59 AM  
Blogger orlando said...

@Αθήναιος
Κι εγώ μη νομίζεις απο σπόντα ασχολήθηκα στα φοιτητικά νιάτα μου και μετά μούμεινε η συνήθεια... Πάντως το AD είναι το μόνο περιοδικό που αρνούμαι να παραλείψω απο τη λίστα συνδρομών μου.

10:02 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Α καλά.

Λοιπόν, ξέρεις ποιον θα ήθελα να γνωρίσω; Μην το διαβάσει η τρελλάρα μόνο κ χαθήκαμε. Τον Τομ Φόρντ ( εκτός απο "εσύ", κατά άλλους είμαι κ αδελφή ξέρεις...τέσπα) γιατί έχει ασχοληθεί με την αρχιτεκτονική κ τον έχω ακούσει να μιλάει για την αρχιτεκτονική των πιάτων, εννοώ στην κουζίνα. Το ίδιο κ ο Gianfranco Ferre τον οποίο λατρεύω κ ως σχεδιαστή αλλά κ για τη μανία που έχει με την αρχιτεκτονική των κήπων.

Έχω πει πολλές φορές ότι τρελλαίνομαι για θέατρο, στο σχολείο κ το παν/μιο πάντα στις παραστάσεις ασχολιόμουν με τα σκηνικά κ τα κοστούμια. :-)

Πάντως όσα εύκολα πειραματίζομαι στα πιάτα, δύσκολα παίρνω μια απόφαση για το σπίτι μου, ακόμη κ τασάκι να βάλω.

Το σπίτι που θα χτίσω όμως κάποτε, ξέρω από τώρα πώς θα είναι...

10:06 AM  
Blogger orlando said...

Η Ελενίτσα ασχολείται με το σπέρμα μου και το προεμμηνοτάδε σύνδρομο αυτή την ώρα... Της ήρθε ότι το προχτεσινό μαμακοπόστ ήταν ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ επίδειξη σωβινιστικού γουρουνοναρκισσισμού εκ μέρους μου!
Εχει δίκιο για τον Φορντ όμως δεν έχω ακόμη σε πραγματική εκτίμηση τους Αμερικάνους... Ακόμη... Ξέχασα να σου πω ότι ο Fornasetti μπαμπάς γιατί έχει και συνέχεια με τον γιο, ήταν κολλητός του De Chirico.
Δε μου λες όποιος ξέρει δυο φωνήεντα παραπάνω σ αυτή τη χώρα σε τομείς όπως αρχιτεκτονική, μαγειρική, design κλπ είναι εν κρυπτοαδελφή;
Γιατί μόνο εδώ τα συναντάμε αυτά τα παράδοξα κατηγοριοποίησης της γνώσης ανάλογα με τη σεξουαλική προτίμηση!

10:18 AM  
Blogger orlando said...

Αθήναιε;
Μήπως δεν γράφουμε "βαρβάτα" και μας έχουν παρεξηγήσει;
LoL!!!!

10:23 AM  
Blogger Xνούδι said...

αρχιτεκτονική, μαγειρική, design.

Eσύ που τα ξέρεις και τα τρία τι είσαι ορλαντάκο;;; (θα έρθει η Ελένη τώρα και θα μου βγάλει το μαλλί τρίχα τρίχα) :-)

:-ρρρρρρ

φιλούμπες καλό μου

10:27 AM  
Blogger orlando said...

@ Χνουδένια
Εγχειρισμένη ίσως;
Το Ελενάκι μόλις γύρισε απο το κομμωτήριο και με περνάει γενιές 14 ως συνήθως.
Τι κάνεις χνουδόξανθο; Σε διαβάζω ανεξαρτήτως σχολίων να ξέρεις...

10:31 AM  
Blogger orlando said...

@ Αθήναιος
Μόλις μας έστειλε στα χωριά μας για ΣΚ η Ελενίτσα ... Τι παιδί κι αυτό!

10:33 AM  
Blogger orlando said...

Πάω γιατί δουλεύω απ το πρωϊ αύριο και δεν έχω φάει μπουκιά όλη μέρα ... Τα λέμε αύριο παίδες!

10:46 AM  
Blogger Ελένη said...

Η συζήτηση για το αν υπάρχουν ή όχι αντίκες στην Ελλάδα, θα μπορούσε να είναι ένα κεφάλαιο της συζήτησης για το αν ποτέ υπήρξε αστική τάξη. Υπήρξε; Εγώ πιστεύω πως στην Ελλάδα η αστική τάξη άρχισε να διαμορφώνεται μετά τη Μεταπολίτευση.

Κάποιες οικογένεις, τα λεγόμενα " τζάκια" που υπήρχαν νωρίτερα, δεν μπορούσαν να ισχυριστούν ότι αποτέλεσαν " αστική" τάξη, ούτε για πλάκα.

Έτσι, αν δεχτούμε πως αστική τάξη δεν υπήρξε ποτέ, τότε θα πρέπει να συμφωνήσουμε πως δεν υπήρξαν τα υποπροϊόντα ( πωπω ακούγομαι λες και συμμετέχω στις εργασίες του Κοινωνικου Φόρουμ) της αστικής κουλτούρας ( από κουζίνα, μέχρι αντίκες).

Οπότε, μάλλον συμφωνώ με τις διαπιστώσεις του γράφοντος και υπογράφοντος.

Στη δουλειά μου έρχομαι συχνά αντιμέτωπη με το φαινόμενο αυτό.Βλέπω ανθρώπους που έχουν αποκτήσει κάποια οικονομική επιφάνεια να θέλουν να ενδυθούν τη στολή του αστού, αποκτώντας αυτά που εκείνοι θεωρούν πως έχουν οι αστοί ( μαζί με αυτά και τις υπηρεσίες μου...)αλλά όμως κανείς μα κανείς δεν μπορεί να αποποιηθεί εντελώς το παρελθόν του.

Οπότε ένα tribute σε αυτό, μέσω του μπουφέ και του σύνθετου προκύπτει αβίαστα.

Υ.Γ. Χνούδι, εγώ δεν ξεμαλλιάζω τις ζωγραφιές.:-)

Με τον Ορλάντο είμαστε φίλοι όπως θα έχετε καταλάβει όλοι. Είναι ο τυπος του άντρα που λατρεύω: σε παίρνει αγκαλίτσα στον καναπέ όταν κλαις διηγούμενη τα γκομενικά σου, σου χαιδεύει τα μαλλιά, συμφωνεί μαζί σου ότι ο γκόμενος που σε βασανίζει είναι πολύ μαλάκας, προσφέρεται να τον δείρει και τέλος σε κοιμίζει στην αγκαλιά του. Είναι εντελώς ακίνδυνος ως άντρας, το ομολόγησε και ο ίδιος σε προηγούμενο ποστ.

Το Ορλαντάκι είναι το αδελφάκι που πάντοτε θα ήθελα να έχω. :-)

12:43 PM  
Blogger dora in e-space said...

Τώρα εγώ που δεν μου άφησε τίποτε η γιαγιά μου παρά ένα δαχτυλίδι με ψεύτικη πέτρα και αμέτρητες γλυκειές αναμνήσεις και έπρεπε να αγοράσω καινούριο μπουφέ, πειράζει;
Πάντως τζάκι, είχαμε στο πατρικό μου :Ρ

12:30 AM  
Blogger dora in e-space said...

Υ.Γ. Παρεπιπτόντως το "trompe d'oiel" ήταν μιά έκφραση που μου είχε κάνει απίστευτη εντύπωση όταν μάθαινα γαλλικά. Τη λες βρε παιδί μου και γεμίζει το στόμα σου.
Οπως και η λέξη "χούφταλο" ;))

12:33 AM  
Blogger Xνούδι said...

τυχερή η Ελενίτσα με τέτοιο φίλο
:-)
Πολύ...

Κι εγώ σε διαβάζω ορλάντο μου. Κάθε φορά που γράφεις...

5:21 AM  
Blogger Loucretia said...

Καλα, τον λατρεψα αυτον τον μπουφε!!

Παντως, επειδη κι εγω πασχω απο το ιδιο συνδρομο που εχει κι ο Αθηναιος (400 χρονια ν΄αποφασισω ν΄αλλαξω κατι) εκτονωνομαι βοηθωντας τους φιλους μου να διακοσμουν τα σπιτια τους :-)

Αν κι εχω καταληξει οτι αυτο που μου ταιριαζει τελικα, ειναι ενα σπιτι Γιαπωνεζικης αισθητικης (μισω να σκονταφτω στα επιπλα και να ξεσκονιζω χιλιαδες αγαλματοτσουμπλεκακια)

7:14 AM  
Blogger cp said...

Ego na mi milao, to style tou spitiou mou einai mallon to "xtes-metakomisa-apo-imiepiplomeno-se-imiepiplomeno"...

7:38 AM  
Blogger orlando said...

@Ελένη
Εχεις δίκιο για το κεφάλαιο αστική τάξη στην Ελλάδα. Γενικά η κοινωνική διαστρωμάτωση στη χώρα μας πήγαινε κι ερχόταν... Εχω την υποψία ότι στο μεσοπόλεμο σε θεσσαλινίκη κυρίως και μεταπολεμικά μέχρι τη χούντα στην Αθήνα κάτι πήγε να γίνει αλλά δεν ολοκληρώθηκε..
Υ.Γ Ευχαριστώ για την αδυναμία που μούχεις σαν "αδελφούλι" Αυτό αργά ή γρήγορα θα μας κοστίσει μια αιμομιξία. Το λιγότερο......

7:47 AM  
Blogger orlando said...

@ Dora
Ακριβώς επειδή αγόρασες καινούργιο είσαι μια χαρά άτομο!
Εμένα μ είχε εντυπωσιάσει στα πέντε μου " La petite chaperon rouge" Η μάνα μου είχε αγοράσει το βιβλίο μαζί με ένα δίσκο βινυλίου που έλεγαν το παραμύθι ηθοποιοί!!!

7:51 AM  
Blogger orlando said...

@ cp
Αφού είσαι μικρό ακόμη και φοιτητόφατσα, λογικό είναι να μη σ απασχολούν τα σπίτια. Εμείς είμαστε άνω των 30-35 όλοι και ....νοικοκυρευόμαστε!

7:57 AM  
Blogger orlando said...

@ Λουκρητία Βοργία
Αγαπητή μου σιγά μην ασχολείσθε εσείς με ξεσκονίσματα και καθαριότητα! Είμαστε καλά; Βέλτε εκεί την Αρτα και τα Γιάννενα και θα σας στέλνουμε τις οικιακές μας βοηθούς ο Αθήναιος κι εγώ εκ περιτροπής

7:59 AM  
Blogger cp said...

@orlando

mikro kai foititofatsa???!!!

Pare ki alla 20 euro :P

8:50 AM  
Blogger Ελένη said...

Εννοείται πως η Θεσσαλονίκη και πόλεις όπως η Κοζάνη και η Καστοριά μπορούσαν να μιλούν για αστικοποίηση πριν την Αθήνα. Στη δε Πελοπόνησσο δεν επετεύχθη ποτέ...

Υ.Γ. Ας δουν οι θαυμάστριές σου ότι εγώ σε βλέπω σα φίλο και εσύ αρχίζεις τη λύσσα για να μη λένε ότι σε μονοπωλώ.

Αν ήσουν ο Ζοφρέ για τον οποίο μας έγραψε το Αθηναιουλίνι και μας κούφανε, ας το παραδεχτώ, να πω ναι. Αν η ζωή δεν έχει πάθος και ρομάντζα δεν με ενδιαφέρει, Ορλαντο. Ή μάλλον σε αυτή την περίπτωση με ενδιαφέρει το αμέσως καλλίτερο που είναι η φιλία.

Άντε να βγούμε ένα βράδι να τα πιούμε. Με ζορίζουν απ'όλες τις πάντες και θέλω μια καλή συμβουλή για τα γκομενικά.

9:04 AM  
Blogger Βασιλική said...

δηλαδη τωρα συγνωμη...και γω που θα βρω τετοιο πραγμα,να δωκω?...
ε?... με λες?...
δεν εχω εγω καλε τετοια...ακου μπουφε!!! παντως ειμαι που ειμαι ωρες ωρες αλλα με κανεις και συ εξαλλη!!!!! δηλαδη εμενα πως θα με θυμουνται?...
η γιαγια που δεν αφηκε μπουφε?...
η γιαγια που δεν ειχε trompe l' oiel?
ε????
α! και για το ντουμπαι....
ξαναματαφτου σου!!!!!
;pppp

8:48 PM  
Blogger Marina said...

Orlando είναι δύσκολο για τον νεο-έλληνα να είναι original, να αποδεχθεί ότι η γιαγιά του δεν είχε κειμήλια, αντίθετα διέθετε δίπορτο ψυγείο, Rosenthal πορσελάνες και στρωματέξ. Τις σόλες των παπουτσιών του θα φάει προκειμένου να βρεί υδραίικη κομόντα αυθεντική και να την ποστάρει για δική του. Οσο για τα trompe l' oeil, frescoes & murals, στην Ελλάδα δεν έχω δεί πουθενά..

1:15 AM  
Blogger Composition Doll said...

Ελένη, ευχαριστώ για την πληροφορία ότι ο Ορλάντο επί του καναπέως περιορίζεται σε ρόλο φιλενάδας.
Για τον Αθήναιο ξέρεις τίποτα? Νοιώθω μια περίεργη έλξη, μην την πατήσω...

6:00 AM  
Blogger Ελένη said...

Βρε Composition Doll το Αθηναιουλίνι είναι εντελώς κουτό. Δηλαδή δεν διαβάζεις τα κείμενά του; Μόνο που έχω την εξής απορία. Αφού με τον Ορλάντο είναι gay ζευγάρι γιατί το αρνούνται;

6:40 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Ο ατζέντης μου μ'εχει συμβουλεύσει σε τέτοιες περιπτώσεις να λέω "ναι".
Τί είμαι; Gay, τετράποδο,παπαγάλος, εκπρόσωπος της παγκόσμιας σιωνιστικής συνομωσίας,μάγειρας στο estate του Ορλάντο ο οποίος στην πραγματικότητα είναι ο Ted Turner, whatever?

Όλα αυτά κ τίποτε μαζί. :-)

9:33 AM  
Blogger chanana said...

Τώρα εγώ ήθελα να μιλήσω για κάτι έπιπλα που δε λέει να τα αποχωριστεί η μάνα μου, αλλά υποθέτω ότι είμαι πλέον εκτός θέματος...

10:23 AM  
Blogger vatraxokoritso said...

γεια σου orlando παίδαρε!!!

1:23 AM  
Blogger orlando said...

@Ελένη
Εκρυψα εγώ ποτέ ότι λυσσάω εγώ για σένα κι όχι -δυστυχώς- εσύ για μένα;
Κι αυτό είναι διπλά προς τιμήν σου διότι να με ξεμυαλίσεις όντας gay και μάλιστα δεσμευμένος με τέτοιο παιδί όπως ο Αθήναιος, πιστοποιεί το εκρηκτικά hot των προσόντων σου.
Ααααα! Ξέχασα... Εκείνον το λουλουδιασμένο Μάη, με το θανατερό σκέρτσο; Ε! Τον έχω βάλει άνοιγμα στο cp μου!

6:08 AM  
Blogger orlando said...

@ Βασιλική
Φτου μου, δεν λέω αλλά την επόμενη βδομάδα ταξιδεύω ....Πεκίνο! Επαγγελματικά μεν αλλά...

6:39 AM  
Blogger orlando said...

@ Μαρίνα
Το καλυτερότερο το είχα δει σε σπίτι εφοπλιστών από Οινούσες: Μέσα στο σαλόνι εικονοστάσι με τον Αγιο Νικόλαο επικεφαλής κι απο κάτω...επίχρυση κονσόλα Λουδοβικέ!

6:47 AM  
Blogger orlando said...

@ Κουκλίτσα
Ναι, ναι φιλεναδίτσα δυστυχώς. Περιμένω ένα καυτό κορίτσι να με κάνει άντρα αλλά πού!
Υ.Γ Ο Αθήναιος είναι ....ο ενεργητικός, οπότε δεν ε΄χει πρόβλημα!

6:53 AM  
Blogger orlando said...

@ Hello frogbaby!

6:54 AM  
Blogger Ελένη said...

Ορλαντάκι μου, καλη σου εβδομάδα, κούκλε μου δίμετρε,εσύ.

Πρόσεξε σε παρακαλώ μη δει τη φωτογραφία η έτσι σου και έχεις τίποτε μπλεξίματα. Όχι τίποτε άλλο αλλά θα μας κόψει τη φιλία μαχαίρι.

Τα έχω ξαναδεί τα έργα, γιαυτό σου λέω. Η κάθε μια τον άντρα/γκόμενο της όπως και τον γιο της, τον βλέπει για Θεό και νομίζει πως είναι ικανή να σου στολίσει το κεφάλι ως κέρατο και ενώ της λες "φιλία" εκείνη ακούει άγριο σεξ και σχέση.

Θα πας Πεκίνο; Βρε και στο φεγγάρι σ'έχω ικανό να ανέβεις για να γλυτώσεις... ΛΟΛ

Μάκια.

Υ.Γ. Σήμερα για κάποιο λόγο που ούτε εγώ ξέρω ( όχι ορμονικό πάντως, σε προλαβαίνω για να μην την πεις την κατινιά) σ'αγαπώ πολύ.

7:40 AM  
Blogger orlando said...

@ Ελένη
Δεν έχω έτσι ούτε γιουβέτσι ομορφιά μου αυτή την περίοδο. Αποτοξινώνομαι και χαζογκομενιάζω αλλά δεν γουστάρω κολάρο απο καμιά μισοενδιαφέρουσα. Οπότε ελεύθερα μπορούμε να παρεξηγήσουμε ότι φιλία θες. Ακίνδυνος δεν είμαι bre κουτό που λες κι εσύ;
:)

7:50 AM  
Blogger Ελένη said...

Ακίνδυνος. Τώρα μην σου βγάλω και το όνομα και σου χαλάω τα προξενειά, είναι άδικο. Εννοώ ακίνδυνος για μένα που είμαστε φίλοι. Δηλαδή, χλωμό το βλέπω να μου έρθει να σου ριχτώ, εκτός αν είναι για να σε πείσω να μου γνωρίσεις, επιτέλους, αυτά τα ρεμάλια...

7:58 AM  

Post a Comment

<< Home